Vesile Yanık tarafından yazılmış tüm yazılar
KİRPİLERİN GİZEMLİ DÜNYASI: DOĞANIN MİNİK BAHÇIVANLARI
Bahçelerde geceleri sessizce dolaşan, üstü dikenlerle kaplı sevimli bir canlıdır Kirpi. Çoğu zaman onu fark etmeyiz ama toprağın ve doğanın dengesinde büyük rol oynar. Peki kirpiler nerede yaşar, ne yerler, ömürleri ne kadardır? İşte bu yazıda kirpilerin bilinmeyen yönlerini keşfe çıkıyoruz.
KİRPİLERİN GİZEMLİ DÜNYASI: DOĞANIN MİNİK BAHÇIVANLARI yazısının devamıİSLAMİ PERSPEKTİFTEN KADER VE ÖZGÜR İRADE
İnsanlık tarihi boyunca, kader, özgür irade ve Allah’ın bilgisi gibi konular insanların zihinlerini meşgul etmiştir. Özellikle Allah’ın her şeyi önceden bilmesiyle insanın özgür iradesi arasındaki ilişki, çeşitli tartışmalara konu olmuştur. Bu yazıda Allah’ın bilgisi ve insanın özgür iradesi arasındaki ilişkiyi anlamakiçin İslami perspektiften bir bakış açısı sunacağız.
İSLAMİ PERSPEKTİFTEN KADER VE ÖZGÜR İRADE yazısının devamıBU HATALAR EVLİLİĞİ YOK EDİYOR| VİDEO
SAKAL KOYMANIN VE SAKAL KESMENİN DİNİ HÜKMÜ: “KUR’AN, HADİS VE MEZHEPLER IŞIĞINDA”
📚 1. Sakalın Dindeki Yeri: Kur’an ve Hadis Perspektifi
Kur’an-ı Kerîm’de sakal bırakmak ya da kesmekle ilgili doğrudan bir emir ya da yasak yer almaz. Sakal yalnızca Tâhâ Suresi 94. ayette Harun peygamberin “Sakalımı ve başımı çekme” sözüyle bir durum aktarımı olarak geçer. Bu ifade, herhangi bir dinî yükümlülük değil, bir olayın anlatımıdır.
Hadislerde ise “bıyığı kısaltın, sakalı uzatın” şeklinde rivayetler yer alır (örneğin: Buhârî, Libâs 63; Müslim, Tahâret 56). Bu tür hadislerde Peygamberimizin müşriklere benzememe, kişisel temizlik ve aidiyet farkı oluşturma amacıyla böyle bir tavsiyede bulunduğu anlaşılır.
SAKAL KOYMANIN VE SAKAL KESMENİN DİNİ HÜKMÜ: “KUR’AN, HADİS VE MEZHEPLER IŞIĞINDA” yazısının devamıBANA KULLUK ETMEYİN, RABBİNİZE HALİS KULLAR OLUN – DİNDE ARACILIK VE YETKİ SINIRLARI
Giriş
İnsanlık tarihi boyunca peygamberlerin gönderiliş amacı, insanları Allah’a kulluğa davet etmek olmuştur. Ancak zamanla bazı dinî önderler, kendilerine “aracı” veya “yetki sahibi” bir konum biçerek bu çağrıyı gölgelemişlerdir. Âl-i İmrân Suresi’nin 79. ayeti, dinin özüne dair bu temel sapmayı açık bir şekilde reddeder. Bu yazıda, bu ayetin tefsirinden yola çıkarak peygamberin rolü, kulun sorumluluğu ve dinî otoritenin sınırları üzerine bir düşünce yürütülecektir.
BANA KULLUK ETMEYİN, RABBİNİZE HALİS KULLAR OLUN – DİNDE ARACILIK VE YETKİ SINIRLARI yazısının devamı
BİZ BİZE 