Özet

Bu çalışma, Kur’an’ın Tevrat ve İncil hakkında ortaya koyduğu yaklaşımı “tahrif” kavramı ekseninde yeniden ele almayı amaçlamaktadır. Kur’an, önceki ilahî kitapları bütünüyle bozulmuş metinler olarak değil; “hidayet ve nur” içeren vahiyler olarak tanımlar. Buna karşın ayetlerde sıklıkla vurgulanan eleştiri, metnin kendisinden ziyade onun gizlenmesi, yanlış yorumlanması ve otoriteler eliyle işlevsizleştirilmesi üzerinedir. Bu bağlamda çalışma, Deccal figürünü tarihsel bir şahsiyetten çok; hakikati örten, sahte otoriteler üreten ve dini araçsallaştıran bir sembol olarak ele alır. Kehf Suresi anlatısı ise bu fitne karşısında bireysel bilinç ve ahlaki direnişin korunma modeli olarak değerlendirilir.

Okuyucu Notu:

Bu çalışma, Kur’an merkezli bir yeniden okuma denemesidir. Amaç, yerleşik kabulleri tartışmaya açmak değil; Kur’an’ın kendi ifadeleri üzerinden düşünmeyi teşvik etmektir. Metin, polemik değil tefekkür çağrısı olarak okunmalıdır.

İÇİNDEKİLER:

1. Özet
2. Giriş
3. Tevrat ve İncil: Çatı Sağlam, Anlam Örtülü
4. Klasik Görüşler ve Modern Tefsir Karşılaştırması
   1. Klasik Tefsir Geleneği
   2. Modern Tefsir Yaklaşımları
5. Deccal Simgesi ile Örtüşme
6. Tarihsel Örnekler ve Paraleller
7. Kur’an ve Hadisler Işığında Genel Sonuç
8. Akademik Değerlendirme
9. İtirazlara Cevaplar
   1. 1. “Tevrat ve İncil bozulmuştur” görüşüne aykırı değil mi?
   2. 2. “Bu yaklaşım diğer dinleri meşrulaştırmak değil mi?”
   3. 3. “Deccal’i sembolik okumak hadislere aykırı değil mi?”
   4. 4. “Bu yaklaşım geleneksel âlimleri suçlamak anlamına mı geliyor?”
   5. 5. “Bu bakış açısı tehlikeli değil mi?”
10. Son Değerlendirme
11. Kaynakça